Ben hep uzaktakini sevdim,
Öpemediğim, okşayamadığım saçlarını.
Yalnızca düşlerim, ben ve kadınlar...
Ben hep uzaktakini sevdim,
Belki de ne elleri ne de gözleri yoktular.
Boş bir tuvalden
Daha ak bir odadayım
Duvardaki çatlak panelleri sayarım
Deliymişim
Hiçte bile!
Utanmaz gardiyan
Biliyorum,
Elbet biliyorum bir gün unutulup gidecek bu şiirler,
Bu benden aşka karşı bir serzeniş olsun mu?
Bilebilsin mi ne kadar güzel olduğunu
Dokunmadan bilemez elbet ama
O tenini hissedebilir mi aşk?
Sen bana uzak olamazsın
Sen istemezsen
Kalbin ister
Belki bilmezsin ama
Gözlerimde gözlerine aşık
Şuan uyuyamam, yarına kalsın
Onlar duyuyor
Onlar görüyor
O, kalbinin en derininde hissettiriyor kendini
Haktır hak!
Keşke başka bir evrende
Seni senden ayıran şeyin aşk olduğu
O aşkında adının da ben olduğu bir evrende
Belki bir İskandinav medeniyeti
Belkide en güzel normandiya sahillerinde
İlk defa ne yazacağıma bu kadar kararsızım.
Bugün öylesine güzeldin ki Vega,
Bırak dokunmaya,
Sana satırlar dolusu şiir yazmaya bile kıyamıyorum.
Rüzgarda uçuşan kumral saçların
Adeta naif dallarına benziyordu
Herşey bizim için
Yasaklar ve doğrular
Ayıplar ve tebrikler
Doğu ile batı gibi
Herşey bizim için
Buna galaksiler dahil
Bu gün bir fotoğrafına baktım.
Öyle güzelsin ki bir fotoğrafın içinden
Bir ben bakarım,
Bir de yıldızlar.
Yıldızlar sana bakınca ilham dolar,
Ben yıldızlara bakarım,
Havalar başlarsa esmeye
Püfür püfür rüzgar kumral saçlarını okşarsa
Nefret edilesi ayaz,
Rahatsız ederse seni
Bil ki suç benim
Gazelin suçu yok
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!