İlham Bestesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Rüzgarlar uçurur, ilham bestesi,
Çizmiş desenini, sazın bağrına,
Şairin kalbinde, coşar hevesi,
Ekmiş tohumunu, yazın bağrına.
*
Kaleme dökülür, fikrin deryası,
Süslenir şiirle, ruhun rüyası,
Büyütür insanı, aklın mayası,
Sarmış kederini, nazın bağrına.
*
Güneşler doğarken, nameler uçar,
Şarkılar etrafa, aydınlık saçar,
Mutluluk kapısı, ardını açar,
Dökmüş şerbetini, hazın bağrına.
*
Fırtına kopunca, dereler çağlar,
Hasret ateşiyle, yürekler ağlar,
Puslu havalarda, dumanlı dağlar,
Sürmüş alevini, közün bağrına.
*
İlham perileri, destanlar yazar,
Kalem kağıt ile, oyunlar bozar,
Zalim felek, yine kuyular kazar,
Salmış manasını, özün bağrına.
*
Gurbet acıları, ne kadar yaman,
Geçip gitmektedir, amansız zaman,
Çalınır derinden, hüzünlü keman,
Koymuş notaları, sözün bağrına.
*
Ormanda bülbüller, neşeli öter,
Bacalarda, siyah dumanlar tüter,
Kederli dertlerim, ansızın biter,
Katmış umudunu, gözün bağrına.
*
Fikir katarımız, ufku hep sarar,
Akıl sırrımızı, durmadan yorar,
İrfan madenini, alimler sorar,
Sormuş sualini, güzün bağrına.
*
Ozanın yüreği, aşk ile kanar,
İçindeki volkan, daima yanar,
Eski dostlarını, hasretle anar,
Çakmış nişanını, buzun bağrına.