İkinci Kapı Şiiri - Mesut Sav

Sevda dediğin ikinci bie kapıymış meğer.
Bir kere çalınca ömür boyu açık kalırmış.
Kapatamıyorsun,üşürsün diye.
Kapatamıyorsun sen orada kaldın diye.

Hasret o kapının aralığından sızan rüzgar.
Ne üşütür tam,ne ısıtır.
Ama hep hatırlatır:"O buradaydı" diye.

Ben seni her gün biraz daha seviyorum.
Her gün biraz daha özlüyorum.
Garip değil mi?
Acı çoğaldıkça sevda büyüyor içimde.

Beklemek zor...Biliyorum.
Ama sevmek beklemeyi bile tatlı yapıyor.

Hasret dediğin,
Kapıyı çalmadan gelen misafir.
Çay koyarsın,susar.
Sen konuşursan, boğazında düğüm olur.

Sevda dediğin;
adını fısıldayınca
göğsünde açan yara.
Acıtır ama yaşatır.

Sen gittin ben burada kaldım.
Yarım kalan cümlelerle,
Tam tutulamayan ellerle.
Yıldızlara bakıyorum her gece.
"Görür mü acaba?"diye.

Hasret dayanır da
sevdasız gün dayanmazmış...