İki Yitik An Şiiri - Kenan Gezici

Karabalıklar oluyor en son sonumuz.
Başkalaşıyoruz yarım besteler, güfteler hüzün.
Kötü hatıralarım içten içe kemirir benliğimi.
Büyüdükçe yalnızlığım.
Yürürüm büyük bir şevkle bana doğru.
Sessizliğimde sesimde kaybolur giderim.
Ne yüz kalır onun bunun.
Silik kirpiklerde iz.
Dökülür erir tablolarda erir.
Yüzler şimdide sonrada yok olur.
Bozuk ezberlerde bozuk bir düzene sahibim.
Göğün mavisi soluk dağın dumanı kaçık.
Yollar denize dökülür.
Anlamım yok anlamsızım.
Baba diyen yok sabahları.
Düşlerine ortak olacağım yok.
Kışın buraya göçüyor kuşlar.
Benim bu dünyada dönüşüm yok.
Ağır bir girip gibi dünya.
Bilmezler bu yok oluş çaresi yok.
Ölmek için öldürmek mi gerek.

Kenan GEZİCİ 15/11/2026