İki Mevsim Şiiri - Kenan Gezici

Ömür dediğin nedir, sus bilmesin kimse.
Üç günlük değil üç ömür tükettim, dün.
Bulduğum kaldı geridedir üç sedir.
Vesselam yaşamak bura da zaten ölüm gibidir.
Tükendi, geçti gitti yaşadığım günler.
Ölüm sessizliğidir her geçen günüm.
Kim oldu buna sebep, kim aldı ahımı.
Oysa her mutluluk sofradaydı yetmedi.
Bir yalar üzerine kurulmuş bu sofram.
Yüreğim çırpınmakta ha bugün ha yarın.
Ben oysa kaldım burada nefessiz.
Aklından kimin neler neler dolaşır.
Sevindirmez kim varsa kim.
Bir donduruyor, bir alev alev yakıyor.
Kaç mevsim yaşatır bir an da.
Her biri bir zaman can dediğin.
Meğerse bakarlar bana hepsi, bir yazlık kışlık.
Umudum yok bu itirafım.
Körler bulacakları kapalı çıkar yollar.
Verecekleri bir tebessüm o da kalsın hayrı yok bana

Kenan GEZİCİ 27 /10/2026