Hiç sarılamayacak olsa da kar yangını yüreklerimiz,
İhtimaller elini çekecek olsa da göğümüzden
Umutlar yakacak olsa da kendini
İşte tüm bu olasılıksızların içinde bir ihtimal daha var...
Sen, şairlerin meyhanesi olan şehirde,
Bense yıkık hayatların gecekondusu bir kentte,
Kendini doğuran bir kaldırım taşı olsam da...
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta