İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

İhsan Kurt

Herkes kendi yaşıyor zanneder
Ben eller yaşıyor zannederim
Oysa ki yaşayan ne ben
Ne de onlar
Gerçek yaşayacak olan
Gelecek insanlar

Devamını Oku
İhsan Kurt

unutulmuş uzun havalar vardı
şiirlere türkü yaktım imgelerinden
ucu yanık mektup mesajlardı
umumi hüzünlerdi muhabbetlerde kalan
o neydi, ne destansı sevdalardı…

Devamını Oku
İhsan Kurt

Gitmek istiyorum
İsteyen hoşça,
İsteyen dostça kalsın
Gidiyorum...

Ayarsız saatlerin

Devamını Oku
İhsan Kurt

Babaları şehit olan çocukların feryatlarıdır

Babamı nereye götürüyorlar?
Tabutunda Albayrak niye?
Dönmeyecek mi bir daha
Beni “melek yavrum” diye sevmeyecek mi?

Devamını Oku
İhsan Kurt

kuşlar kanatlanır
akıllar uçar
insanlık çaresiz
insan ki naçar

uçan akıllardan

Devamını Oku
İhsan Kurt

Gölgeler! Gölgeler!
Ağırlık ediyorsunuz
Basmayın ayaklarınızı adalet terazisine
Aslınız nerede
Asılsız nere gidiyorsunuz?

Devamını Oku
İhsan Kurt

Şarkılar yalan söyler,
Aşık sözü değil mi ki
Güvenilmez zamana,
Kahpedir zaman
Kırk parçaya böler de anlık hayatı
Bir ömürde bir kelime yazaman

Devamını Oku
İhsan Kurt

Kelimeler devşiririm şiirlerime
Ürpertiler toplayacak ıssız dağ kovuklarından
Kelimeler ki tablolar çizecek
Rengi renk olacak ışığı ışık
Duyguları terü taze koparılmışcasına daldan
Işık ki gülecek, kelimeler ki ağlayacak

Devamını Oku
İhsan Kurt

Bahar gelmiş dağlarına yurdumun
Görecek göz, bilecek öz kalmamış
Dert eklenir dert üstüne derdimin
Söylenen sözler ham, gönül olmamış

Bir inkâr salına zorlanıyoruz

Devamını Oku
İhsan Kurt

Güldür ki gözlere açar
Sezdiğinde ürkek bakışları seferinde
Baharın albenisi hüznün menevşesine yerleşir
Yaşanmamış yıllar hazanıdır baharın
Gönlün kuytu yerlerinde
Talanlardan kalan gül ezikliği depreşir

Devamını Oku