İhsan Kurt Şiirleri - Şair İhsan Kurt

Biz yetişkinlerin yaramazları
Sevimliliğin haylazları
Bir düş gemisinde gezerler
Çocukluğumuz, çocuklar
Ki ellerinde oyuncaklar
Bebekler, hayvanlar, trenler

Sevdalara tel çekiyor gözlerin
Gönüllere gül ekiyor gözlerin
Kapı aralamazdım gayri amma
Tâ onsekizinden vurdu sözlerin

Bakışların sanki bir mahur beste

Değerler talanlarından
Güller di ezilenler
Güller di ve dikenlerdi
Ezilenlerin viranlarından
Çıkıp da gelişin
Teknolojikleşen duyguların

Farzet ki kardeşim
Büyük şairsin
Büyük yazar
Ya da büyük iş adamı
Büyük politikacı
N’olacak

Gül yangınlarında
Bir martının feryadı
Gönül yorgunluklarında
Denizden gelen poyraz
Ağlamaklı mı ağlamaklı

Şimdi gözlere açan güller varken
Bahara hazin duruş yakışmıyor
Taşta çekirdek yeniden yaşarken
Senden doğan güneş asla aşmıyor

Senden doğan güneş asla aşmıyor

Gerçeği gerçeklerle açıklamak
Bir aydınlığa güneş olur
Parçalara zaman kopar
Kaçırır sevgilileri keşişler
Erimek derin ahlarda kendini bulur.

Hayâl âleminde koyu gölgeler
Bütün kulaklara Aydan ses uzar
Göz akında masallardaki cinler
Beyinlerde canlanan devler azar.

Çelimsiz ürperti büyür de büyür

geceyi sardım hayallerime
yalnızlığıma yorgan yaptım sensizliği
bir sokak lambasının altında gölgemi çağırıp
ceplerine doldurdum sessizliği…

bulutlar ağan bulutlar

Sessizim,
Yalnızım.
Bağırıyorum,
Kalabalığım.

Öldürdüm,