İdrak (??) Şiiri - Ertuğrul Bey

GERCEK son'da değil baş'ta gizli
anlatılamaz bir mefhumdu buydu hissi
kelimeler aciz betbaht
aklı yitirircesine anlatta anlat

ilk ile son arasında kalmak üzüyor
insan yaşadıklarını kaç elek ile süzüyor
kimse duymuyor kimse bilmiyor
kalp kendisiyle ne kavgalar ediyorrr

korkular kaygılar yok yeremi doğuyor
insan us ile sus arasında kalıyor
sonrası yok önceside can yakıyor
işte o sebebten gözler öylece boşluğa bakıyor

oysa o gerçeğin bilinmez adıdır
İFADE edemezsin o sessiz cığlıği
telefuzu zor dillerin zor dilidir
itikat ile iman ile neşretsende
ahvali anlamak ne mümkün ne
acılar hep taze hep diridir
gecelerce uykuları bölen bir depremin
dile gelmez susturulmuş sesi'dir İDRAK

YARABBİ ne olursun duy sesimi
haksızlık ediyorsam kes nefesimi
ne hayata nede ona var sitemim
sonu güzel olsun MEVLAM
İDRAK etsin İDRAK onu kimse üzmesin
dilegimdir sadece bu böyle bilinsin
haddimi aşmak ne haddime RABBİM
SENKİ HERŞEYE MUKTEDİR KADİRSİN