içimizdeki harabeler Şiiri - Belgin Demir

Bir gün herkes terk edilmiş bir eve benzeyecek… Dışı harabe, içi hatıralarla dolu. Kimsenin bilmediği odalarında saklı kalmış kırgınlıklar, kapısı bir daha çalınmamış umutlar olacak. Duvarlarında geçmişin izleri, pencerelerinde yarım kalmış hayaller asılı kalacak. Kimi zaman bir ses yankılanacak o evlerin içinde, kimi zaman da derin bir sessizlik çökecek üzerine. Çünkü insan da zamanla eskir… Gülüşleri solar, gözleri yorulur, kalbi susmayı öğrenir. Bir zamanlar hayat dolu olan nice yürek, gün gelir kendi içine kapanır. Dışarıdan bakıldığında ayakta sanırsın ama kimse bilmez içinde kaç kez yıkıldığını. Ve en acısı da şudur; İnsanları terk eden zaman değil, bazen insanların birbirinde bıraktığı izlerdir. Herkes bir gün eskiyecek, herkes bir gün eksilecek… Geriye yalnızca yaşanmışlıklar kalacak. Belki de insanın en büyük yalnızlığı, bir zamanlar yuva bildiği yerde artık kendine bile yabancı kalmasıdır.