İçimin Evi Şiiri - Veli Alptekin

Allah'ıma şükür, duvarlarım sağlam,
Anahtarım cebimde, arabam yolda.
Ama pencereden giren ışık solgun,
İçimde bir oda, kapısı kapalı.

Eskiden güldüren şarkı çalıyor hâlâ,
Aynı fincan, aynı sokak, aynı laf.
Dilime değmiyor tadı eskisi gibi,
Hayatın tuzu dökülmüş sanki, yarım kalmış.

İstediğim gökyüzü değil, beni tutan el,
Kalbim başka bir kapının önünde kalmış.
"Şükret" diyorum, "daha ne olsun" diyorum,
Ama içimdeki çocuk susmuyor, ağlıyor.

Belki mutluluk eşya değilmiş meğer,
Belki bir "isteyerek" seçilmiş sabah.
Bir gün o kapı da açılır umarım,
Ve ben tekrar kendimi eve getiririm.