Yokluğunda bu şehir üstüme gelir oldu
Senin için diktigim tüm bu güller kurudu
Ömrümün günü soldu butun neşem kayboldu
Seninle çıktığım bu yolda tek başımayım artık
Bahaneler ürettim seni görmek adına
Ömrümden ömür verdim ben senin yokluğunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta