Bir yanım susar, bir yanım konuşur,
İçimde kimsenin bilmediği bir yol uzanır.
Gülüşüm yüzümde bir perde gibi durur,
Kim bilir kaç hikâye içimde saklanır.
Yoruldum anlatmaktan kendimi,
Her susuşumda biraz daha büyüdüm.
Dün çocukça güldüğüm şeylere,
Bugün sessizce bakıp yürüdüm.
Zaman geçiyor, insan değişiyor,
Bazı hayaller uzaklarda kalıyor.
Bir gün dönüp bakınca geriye,
En çok insan kendine yabancılaşıyor.
Ama yine de doğuyor güneş,
Karanlık sonsuza dek sürmüyor.
Bazen insan kendini kaybetse de,
İçindeki umut ölmüyor.
Kayıt Tarihi : 26.10.2026 10:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!