İçime dokundu, ağlayamadım!
Zoruma gitti, konuşamadım.
Beni hep bilmediğim yerden kırdınız, yaa
Nefes alamadım, yoruldum.
Siz benim, içimin acıyan yanı oldunuz.
Yenilmişliğimin mahcup yüzü,
Kaybetmişliğin telaşı oldunuz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ne güzel demişsiniz
anlayana
Dilinize sakşık
hayat yoruyor be şair kime dokunsan bin ah
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta