İç Işık Şiiri - Yücel Özkü

İÇ IŞIK
Her söze eğilirsen
rüzgâr alır sesini.
Her gölgeye inanırsan
gece iner içine.

Her kırgınlığı saklarsan
taşa döner yüreğin.
Her yarayı kanatırsan
solar iç bahçen.

Bazen susmak,
toprağa inen kar sessizliğidir.
Bazen görmezden gelmek,
fırtınayı kıyıda bırakmaktır.

Hayat,
her kapıyı çalmak değil;
her eşiği gölgeni düşürmeden
aşabilmektir.

Unutma:
Her şeyi görmek değil,
içindeki ışığı
rüzgâra bırakmadan
yürüyebilmektir;
geceyi aşan bir kandil gibi.

YÜCEL ÖZKÜ
22 Temmuz 2026/06:34