Ümitlenme hiç yarınlara,
Çünkü daha bugün var,
Meçhul daha bugünü de yaşamak,
Bir sır gibi olan ÖLÜM var! ! ! !
Sorumlu insan yalnız kendinden,
Olamaz bir başkası ona özür,
Çıkınca ruh hânesi olan beden den,
İşlenmiş olan kendi amellerini görür......
Girer kabre yalnız kendisi insan,
Bırakılmadım kendi dünyam'da rahat,
Nedendir bilinmez? ,
Kucakladım mutlulukları,mutsuzluklara inat,
İçimdeki hisler ki,hiç mi hiç sır vermez....
Bir sır ömrüm,
Beraberim fîraklar'la,
Vuslat ile ise,ayrı çok ayrı,
Olmuş özlem ile hasret sırdaşım,
Nedir bilmem ki,gerisi bundan gayrı? .....
Gün be gün eriyor ömrüm,
İçinde mutluluk hayatın,
Neresinde bilmem lâkin? ,
Sabahın'da,akşamın'da,
Gece yada gündüzün'de,
Başında ortasında,
Bilmem belki de sonunda,
İnsan fâni,
Sınırsız arzu istekleri lâkin,
Kanaatsiz,şükürsüz ve âciz,
Var elbet bedeli verilen nimetlerin.....
Sonsuzluğa ebediyete namzet,
Bitirip eritme kendini,
Değermi ki hiç geçici hayata,
Bekleme de bizi bak ebediyet,
Durmak burada zâten hata.....
Hazırla önce azığını,
Hissedilir bir sızı yüreğim de,
Tâ derinler de,
Sıkar sıkıntılar ruhumu,
Koparırcasına bedenim'den,
Âşikâre teslim'dir,
Tüm benliğim özüm olan bana,
Mümküm değil karşı koyman,
Zamâna,
Öyle ya da böyle,
Eriyeceksin içinde,
durduramazsın da,
İhtimâlini düşünmen dâhi,
Bir seni düşündüm sadece seni,
İtiverdim bir kenara kendim olan beni,
Yanılmışım hem de çok yanılmışım,
Oysa ben sen sanmışım gölgeni....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!