Biraz ayır zaman kendine,
Olsa da bir iki nefes,
Ol muhatap alda kendini karşına,
Verme hayat canlısı var iken gölgene.....
Varsın kendin de,yok bil başkası,
Değil yalnızlık,
Kalmak yalnız,
Yalnızlık,
Kol gezen sessizliğin,
Uymak ritmine,
Değil şart,
Âcizsin,
Fakirsin,
Bîçaresin,
Yetmez hiçbir şeye gücün,
Delemezsin gökleri,
Batıramazsın yerleri,
Haykırma da birses içimden,
Fânisin diyerek,
Çakar beynimde şimşekler birden,
Ölümü aklıma getirerek.....
Değil rahat vicdanım,
Dünya bana,
Ben dünyaya küs,
Çıkamıyorumda dışına,
Yaşıyorum içinde öksüz.....
Zevkleri,tatları geçici,
Körpe fikirlerim amânet aklıma,
Ümitlerim ise geleceğime,
Olur ya bâzen,
Kalbim le bir olup,hayalhânem,
Çıkıverirler şöyle bir tura,
Karıştırmak adına,mâzi arşivlerini,
Yalnızlığın kıyısında,
Başbaşa sessizlikle,
Öyle ki zaman dâhi sessiz,
Hissiz,ruhsuz çekilmez bir hâl alma da,
Yalnızlık ve ben,
Değişmez iki dost,
Ümitlenme hiç yarınlara,
Çünkü daha bugün var,
Meçhul daha bugünü de yaşamak,
Bir sır gibi olan ÖLÜM var! ! ! !
Sorumlu insan yalnız kendinden,
Olamaz bir başkası ona özür,
Çıkınca ruh hânesi olan beden den,
İşlenmiş olan kendi amellerini görür......
Girer kabre yalnız kendisi insan,
Dağdağası içinde hayatın,
Bir ora bir buraya,
Varken elinde fırsatın,
Neme gerek kendine hapsolmaya.....
Değilsin bunu bil mâsum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!