İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Gönlündeki dolunay kararmadan,
Muhammedi güllerin sararmadan,
Gül kokulu sokakların daralmadan,
Simsiyah saçın sakalın aklanmadan,
Tanı bil kendini! Kul ol yaradana!

Düşürdüler beni sevdanın ocağına,
Çağırıyor nazlı yar habire beni kucağına,
Tarumar oldu dayalı döşeli yuvam,
Hasretim şimdi, sevdanın mutlu sıcaklığına.

Giydirdiler sevda gömleğine tersine,

Kara gözlerin etti beni yay ile keman,
Görmüyor musun bu perişan halimi, bak olmuş yaman
Yüküm öylesine ağır ki omuzumda var sanki asuman!
Gözümden akıttığım yaşlar oluyor ancak bu sevdaya derman,
Taş mı olmuş yüreğin yar senin?

Gel yaradana birlikte doyasıya şükür edelim!
El ele verip ovaları,dağları,bütün engelleri aşalım!
Şeytandan uzaklaşip daima Rahmana koşalim!
Allah Allah dedikçe canı gönülden çoşalım!

Sütunsuz duran bu gökkubbenin elbette bir sahibi olmalı

Eğme zalimin zulmüne baş!
Gerekirse yüreğine basarsın taş!
Eyvallahın olmaz hiçbir kula,
Helalinden olursa yediğin aş!

Eğme zalimin zulmüne boyun!

Sevda, sevda dediler saldılar beni sevdanın çileli yoluna,
Yüreğimde sevdanın yuvasını ördüler, girdiler koluma.
Çaldılar yalan dolanlarla, çok gördüler bu sevdayı bana,
Bu sevdanın ateşi yetmezmiş gibi, koydular kor ateşini koynuma.

Bu sevdanın başı acı, ortası acı, sonuda acıyla bitti.

Yüreğime,
Nakşedilmiş o yar yufka yüreğime,
Dünya tamamen güzeller dolu olsa,
Yuva yapamaz başkası yüreğime.

Burnumdan,

Şirin uykular olmuş bana haram
İyileşmiyor o yarin açtığı yaram
Sevda diyarında her duyan üzülür
Sadece zalim yar duymaz naram

Şirin uykular olmuş bana dargın

Söylesene yaptıklarını yapar mıydı hiçbir gavur
Hep vurdular arkamdan istersen bir de sen vur
Fırtına ol zerreciklerimi uzaklara savur
Kızgın kum çölünde istersen güneş gibi yak ta kavur

Söylesene yaptıklarını yapar mıydı hiçbir zalim

Yaşarken her an ölünüyorsa
Ağlanacak hallere gülünüyorsa
Yarına dair umutlar bölünüyorsa
Saf ve dürüst insanlar hor ve hakir görülüyorsa
Söylemeye hacet var mı halim ahvalim