İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey yar!
Nazlanıp karşımda durma!
Haşin bakışlarınla beni yerden yere vurma!
Aşkın kızarmış tavasında,
Firak hasretiyle beni kavurma!

Giderayak gönlüme düşürdüğün kıvılcımın,
Alevlere dönüştüğünden haberin var mı?
Sevda sürmeli gözlerinle yüreğimde inşa ettiğin,
Aşkının bedenimi kütrüm ettiğinden haberin var mı?
Alımlı bakışlarınla sana sevdalı gözlerimin,
Ferini alıp beraberinde götürdüğünden haberin var mı?

Hazırla kendini omuzlarda götürülmeye,
Alıştır nefsini şimdiden yalnız kalmaya,
Hazırlıklı ol her şeyin hesabını vermeye,
Zira fırsatın olmayacak bir daha geri dönmeye.

Beni unut kendini düşün!

Hem aşık ediyorsun beni kendine sırılsıklam
Hem de şımarık bir çocuk gibi ha bire nazlanıyorsun.
Hem götürüyorsun beni aşkın pınarlarına,
Hem de doyasıya içirip hararetimi gidermiyorsun.
Hem sevdalı ela gözlerinle Mecnun edip salıyorsun çöllere,
Hem de Leylalığın hakkını vermiyorsun.

Seni sevdanın altın çivileriyle gönül ağacıma çaktım.
Aşkından dere olup gönül denizine delice aktım.
Sen aniden gelirsin diye sağıma soluma baktım.
Kokladığın çiçekleri ise tac yapıp yakama taktım.

Vazgeçmem mümkün değil, Sevda yoluna baş koydum.

Filizlendi, yarim ile birlikte ektiğimiz ağaç,
Gitme! Kal yanımda! Ol başıma tac!
Sen olmazsan,duramam buralarda,
Bil ki, gönlüm sevdana her zaman muhtaç.

Sevdan ile büyüdü aşkımız, verdi tomurcuk,

Zemheride suyun donduğu gibi dondurdum,
Yuvasını arayan kuş misali daldan dala kondurdum,
Daha ölmeden mezarımı bana sen kazdırdın,
Sonumuz böylemi olacaktı beni çok şaşırttın.

Bu derdi sen açtın derman aratma,

Bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru temaşa ettikçe,
Benim ben diyenlerin yüreğine tarifsiz korkular düştükçe,
Gerçek yar visali için meşakkatli yollarda yolcu oldukça,
Gönül gergefine en manidar aşkını nakşettikçe,
Nur cemalin geliyor, sana meftun gözlerimin önüne.

Hep gol sayıldı feleğin kaleme attığı şutlar,
Bozulmuş akordu çalmıyor dertlice utlar.
Kaldırılmalı ortalıktan husumete ait tabular,
Yıkılmışsa gönül evi fayda vermez nutuklar.

Her yağmur yağdığında,
Her güneş doğduğunda,
Her rüzgar estiğinde,
Gözümde ebem kuşağı oluyorsun!

Her dağa baktığımda,