İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ne zaman alırsam nazlı yardan bir selam,
Hafifler hemen yüreğimdeki sıkıntı ve ezam
Bilemiyorum yaşamak mümkün olurmuydu?
Şayet olmasaydı içimde kaynayan vefam.

En güzel yıllarımız,bir hiç uğruna oluyor heba!

Bu nasıl hayattır anlamakta zorlanıyorum
Taşıyamayacağım yükü taşı diyorlar
Konuşulması gerektiği yerde susmamı
Susulması gerektiği yerde konuş diyorlar
Özellikle beni anlamak istemiyorlar
Oysa insan olana yakışmaz bunlar

İnsanlığı yavaş yavaş bir şey olmazlarla öldürdüler!
Şimdi de arıyorlar, fellik fellik maddiyatta!
Mutlulukları, güvercin misali yuvalarından uçurdular!
Şimdi de bulmaya çalışıyorlar içi boş yapmacık cümlelerde!

Kutsal olan şeref, namus, vicdan, merhamet gibi değerlerimiz,

Gönül penceresinden bıkmadım seni seyretmekten,
Yüreğimin harareti ziyadeleşiyor bu sevdanın ateşinden,
Öyle bir gönül var ki bende görülmeye değer,
Ömrüm geçti hazana uğramamış aşkın bahçelerinden.

Yürüyorum sevda bahçelerinde hep düşe kalka,

Akıyor sevda pınarlarım dupduru
Nazlı yare giden yollar kupkuru
Sevenlerin yüreği hararetli olur
Bulup getirmek gerek her daim karı

Akıyor sevda pınarlarım deli

Ahh ey sevgili!
Gurbet kuşlarıyla selam gönderdim sana sıladan
Aldın mı?
Selam ile birlikte bıraktığın ten kokunu da yolladım.
Niye yolladın diye sorma!
Ama illaki sormakta ısrar edersen söylerim.

Ya Resulullah,sen ki, varolan tüm alemlerin sultanı,
Kurtarır insanlar ancak küfür ortamında senle imanı,
Az kaldı ömür.Görünüyor şimdiden çok acı olan ölüm limanı,
Aydınlattıkça aydınlatıyor tükenmez nurun bütün cihanı.

Mevsimlerden hazan mevsimi,
Sararmış yapraklar bir bir dökülüyor.
Gecelerden karanlık bir gece,
Ay doğmamış sanki yıldızlar görünmüyor.

İnsanlardan bir insan,

Aşk, çözer bir anda sevdalı gözlerin, şifresini,
Hummalı bir ateş sarar, beti benzi kaçmış çehresini.
Sevilenin bahçesinde, mahir bir bahçevan eder,
Naz ve cilvesiyle biler, sevdalının dehresini.

Aşk, kuzu eder meletir, günlerce arkası sıra,

Aşk, bazen demiri muma,
Bazen de sultanı köleye döndürür,
Aşk, bazen hizmetçi eder umuma,
Bazen de taş kalbi yufkaya döndürür.