İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey kardeş,
Düşün her şeyi derinden,
Kaç şeytanın şerrinden.
Dilerse yüce yaradan,
Dağları oynatır yerinden.

Gözlerin yeşil
Gönlüme seçil
İpek kumaş ol
Üstüme biçil

Gözlerin ela

Kalmadı aşkın heybesinde azığım,
Mahirce çok muhkem örülmüş tuzağım.
Aşkın yollarında menzil murad alamadım,
Çok erken hazana uğradı gönül bağım.

Kalmadı aşkın matarasında içilecek suyum,

Sevmeyi bilen yüreğime keşke döküleydi kezzap,
Zira sevdan çektirdi bana azap üstüne azap.
Genç ve delikanlı yüreğim eridi bitti oldu harap,
Aşkın kızgın kum çölünde gördüm ha bire serap.
Keşke sana sevdalanmasaydı bu yufka yüreğim,

Sıkılıyorum hem de çok,
Ruhum bedenimden çekiliyor sanki.
İki ayağı, iki eli, iki gözü, olan her insan,
Bana göre insan değil.
Zahiren insan görünümünde ama batında ise,
Çok vahşi bir canavar.

Yine uyku girmedi gözlerime bu gece,
Gönlüme nakşetti yar,sevdasını hece, hece.
Bilmecelerden çözülmesi en zor olanıdır,
Sevda kitabındaki aşkı tarif eden bilmece.

Yine geçmedi kursağımdan bir lokma,

Allah'ın bir adı da Hay.
Düşün taşın kırdığın gönülleri say!
Sen sen ol durma çalış çabala!
Dinimizin güzelliklerini yay!

Allah'ın bir adı da Şafii.

Yıkma, kendi bendini!
Boz, şeytanın fendini!
Çalış çabala terbiye et!
Daima, kendi kendini!

Uyma, zalim nefsine!

Okuduğunu anlamadığından,
Anladığını yaşamadığından,
Gönüllere giremediğinden,
Haberin var mı?

Muhammedi gülleri deremediğnden

Ben sevda ırmağı oldum
Hep seni aktım!
Sen ise güneş oldun,
Hep beni yaktın!

Ben rahmet yağmurları oldum!