İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Allah'ın bir adı da Rafi.
Üzülmeye gerek yok o her daim kafi!
Kim kime zülmederse,
Kalmaz mazlumun zalimde ahı!

Allah'ın bir adı da Azim.

Aşkını ve sevdanı ederim kendime kalkan,
Şeref misafirim ol, gönül otağımda saklan!
Sen sen ol, acele et, baş koy sevda yoluna!
Git sevda meclislerine gönül kirlerinden paklan!

Aşkını ve sevdanı ederim kendime yalancı cennet,

Taramış o yar sevdalı zülüflerini,
Aşkın esintileri geliyor her telinden.
Vermiş felek elime sazı mızrabı,
Çaldırıyor ha bire her telinden.

At sevda şemsiyesini elinden,

Kanıma renk veriyorsun canıma da can,
Kara gözlüdür benim sevecen oğlum Furkan.
Rabbim esirgesin onu habis ruhlardan,
Olgun bir insan gibi tavır sergileyendir.

Tatlı mı tatlı şirin mi şirindir,

Başlar ayak ayaklar baş oluyorsa
Er olmayanlar er meydanına çıkıyorsa,
Bilim adamları film adamı gibi rol yapıyorsa
Atlar nallanırken kurbağalar ayak uzatıyorsa,
Kamillerin meclisinde cahiller konuşuyorsa,
Menfaat uğruna dostluklar bir anda bitiyorsa,

Bu ne sıkıntıdır, yarabbi artık dayanamıyorum?
Bu ne geçmek bilmeyen gündür, anlamıyorum?
Bu ne zalim karayazıdır, bir türlü silemiyorum?
Bu nasıl bir gençliktir, yürekten gülemiyorum?

Bu nasıl yaradır, iyileşmiyor, iyileştiremiyorum?

Şerefinle yaşa ki, şerefinle ölesin.
Ya göründüğün gibi, ya da olduğun gibi görün ki,
Sual meleklerinin önünde dilin doğruları söylesin.
Anlattıklarını bire bir yaşa ki, içten gülesin,
Kamil imana sahip olmaya çalış ki,
Mizanın önündeki hal ve ahvalini bilesin.

Gözlerin yeşil
Gönlüme seçil
İpek kumaş ol
Üstüme biçil

Gözlerin ela

Kalmadı aşkın heybesinde azığım,
Mahirce çok muhkem örülmüş tuzağım.
Aşkın yollarında menzil murad alamadım,
Çok erken hazana uğradı gönül bağım.

Kalmadı aşkın matarasında içilecek suyum,

Sevmeyi bilen yüreğime keşke döküleydi kezzap,
Zira sevdan çektirdi bana azap üstüne azap.
Genç ve delikanlı yüreğim eridi bitti oldu harap,
Aşkın kızgın kum çölünde gördüm ha bire serap.
Keşke sana sevdalanmasaydı bu yufka yüreğim,