İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Mutlu değilim anne çünkü
Komşu komşuya ne bir günaydın ne de bir hayırlı akşamlar diyor,
Duaların en hayırlısı olan Allah’ın selamını bile,
Kimse kimseye vermiyor.
Dostlukların içi boşalmış.
İnsanlar birbirlerine Allah rızası için gidip gelmiyor.

Mutluluğun miftahı,
Dostlarının neşe ve üzüntülerini, seve seve paylaşmaktır!
Sevdiklerini, sevgi ve muhabbetle kucaklamaktır!
Mutluluğun miftahı,
Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü, sık sık hatırlamaktır!
Bakmakla yükümlü olduklarını, helal lokmalarla doyurmaktır!

Mutluluk nedir anne?
Bal dökülen dillerin bana mutluluğu anlatsın!
Anlatsın ki kalan ömür miadım mutlulukla tanışsın!
Benim dünyamdan mutluluklar şatır bir güvercin olup uçmuş çok uzaklara.
Erzak çantasını kaybetmiş seyyah misali olmuşum çarnaçar.
Sevinmenin ne demek olduğunu unutalı yıllar olmuş,

Vakarlı aslanlar küsmüş kapanmış inine.
Çakallar pervasızca uluyor özgürce.
Devir değişmiş, düzen bozulmuş aslanın hali hal değil!
Meydanlar çakallara kalmışsa,
Çakallar uludukça uluyorsa,
Çizgisi belli olan insanların vaylar haline…

Gözlerim yanıyor ağlayacakl sanki,
Yürek dayanmıyor duracak sanki,
Bu ten bu canı taşımıyor artık,
Ahirete yolculuğum yakın inanki.

Susadım

Kendini dev aynasında görmekle,
Husumet nakışlarını mahirce örmekle,
Sadece bardağın boş tarafını görmekle,
Mutlu oluyorsun sanki...

Boşu doluya, doluyu boşa vurmakla,

Mevsimlerden yaz
Aylardan ağustos
Hava sıcak mı sıcak
Boncuk boncuk terliyor insan
Ama yarin sevda sürmeli gözlerinin bakışları
Asil ve daha bir başka sıcak

Mihnet olur diye geçmem namert köprüsünden!
Kamilleşmek için geçtim hayatın en kavi törpüsünden!
Koyun postuna bürünmüş dost görünmektense,
Aslan olur dalıp geçerim mertçe aslan sürüsünden!

Mihnet olur diye içerim boz bulanık kurtlu sarnıç sularını!

Milletimiz millet olmaktan çıkmış, kaybolmuş maddi manevi değerleri.
Yedi düvele meydan okuyan atalarımızın şimdi sızlıyor kemikleri.
Her geçen gün yaman oluyor biraz daha hal ve ahvalimiz,
Rahvan atlarımızın yularları başkalarının elinde, görevini yapamaz olmuş eğerleri.

Minder eskiten afakanlarım olmuş misafirim!
Kovuyorum gitmiyorlar!
Celali ve haşin bakıyorum
Bana mısın demiyorlar!
Surat asıyorum anlamıyorlar!
Ne yaparsam yapayım aldırmıyorlar!