İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

“Ölüm, dostu dosta kavuşturan bir köprüdür”
Allah indinde makbul olan insanın hayırlı ömrüdür.
Bu fani dünya hayatının inişli çıkışlı yolları ise,
İnsanı olgunlaştırıp kemale erdiren bir törpüdür.

Ölüm, ayırır canı cananından nefis istese de istemese de!

Ölüm, bıraktırır insanı mezarda ameliyle baş başa.
Herkes gittikten sonra vurur başını istemeden taşa.
Çok hayıflanır anlayınca ölenin kendisi olduğunu,
Nedametleri fayda vermez derinden ahları çıkar boşa!

Ölüm, er veya geç bindirir insanı ayaksız tahtadan bir ata!

Seversen onunu içten,
Mutlu olursun sahiden.
Küsmüş olsan da hayata
Doğarsın sanki yeniden.

Gidersen ona doğru,

Nefesini tenimde hissedemeyişim
Beni hayata küstürüyor
Pamuğumsu ellerini tutamayışım
Bana surat astırıyor
Cazibeli sesini duyamayışım
Beni derinden üzüyor

Girmişsin gönlüme çıkmıyorsun,
Yazılmışsın havsalama silinmiyorsun.
Sevdiğini ima ediyor,
Ama ne hikmet ise yüzüme söylemiyorsun.
Olmaz ki böyle…

Bir evlat ki, hayatı babasına zehir ediyorsa,
Bir evlat ki, babasını dünyaya küstürüyorsa,
Bir evlat ki, babasına zerre kadar saygı göstermiyorsa,
Bir evlat ki, kendini babasından üstün görüyorsa,
Olmaz olsun böyle bir evlat!

Yüklenmişim sevda yükünü,
Unutmadım ne bugünü ne dünü.
Arşınlıyorum sevda yolunu ağır ağır,
Ulaşmazsam menzile helal etmez annem sütünü.

Ektim sevda çiçeklerini saksıya,

Sevdamın türküsü oldun,
Düşürmedim seni dilimden.
Selam göndermez oldun,
Doğup büyüdüğüm ilimden.

Yüreğimin sıcaklığı oldun,

Ölesiye meftun olduğum ey canımın cananı!
İşin kolayına kaçmadan, bakarsan gözlerimin içine,
İnsanı tedricen yakan sevda kıvılcımlarını görürsün.
Canı gönülden hasbihal edersen benimle,
Sana nasıl sırıksıklam meftun olduğumu anlarsın.

Dini bayramlarım ol!
Kapına geleyim en güzel şekerleri ver bana!
İçten kahkahalar attıran sevincim ol!
Alımlı,sevdalı bakışlarla temaşa edeyim seni.
Gümüş kaplamalı şekerlikten şeker ikram et!
Ürkek bir ses tonuyla içeriye davet et!