Sen göçtün buradan hazım kalmadı
İlkbaharda açan gülün tadı yok
Kimseye geçecek nazım kalmadı
Sonbaharda esen yelin tadı yok
Zor geliyor bana duramıyorum
Ne zamandır haber alamaz oldum
Sordum soruşturdum hasta dediler
Gam kasavet çöktü donuktum kaldım
Sıkıntı çok büyük usta dediler
Hekimler söylemiş çare yok gibi
Gurbette bırakıp terk edişini
Unutamam sanma unuttum bile
Elveda demeden o gidişini
Unutamam sanma unuttum bile
Merhaba saki kardeş boş bir yerin var mıdır
Efkârlıyım ben bugün içersem unuturum
Demem sana masamda geniş midir dar mıdır
Ancak bir yetmişliği açarsam unuturum
İçimin yangınını soğuturum diyerek
Ben seni bu gönlüme vefalı bir yarbildim
Yosun tutmuş kalbinde benim yerim var bildim
Şu koskoca dünyayı sensiz bana dar bildim
Ne kadar da safmışım seviyorsun sandım ben
Ah vefasız vicdansız sana nasıl kandım ben
Sen istedin bu sonu suçu bende arama
Aşkımızın ipini çektin sen ellerinle
Giderken de üstelik açtığın bu yarama
Bir de tuzu biberi ektin sen ellerinle
Hiç gayret göstermedin düzeltelim diyerek
Bağrıma bastığım canım dediğim
Aslında kocaman yalan biriymiş
Kalbimin sahibi aşkım bildiğim
Tüm hayallerimi çalan biriymiş
İnandım o güzel rolü yaparken
Çok yalnızım ALLAH,ım sensin tek sığınağım
Biz dediklerim bile herkes bana el olmuş
Ol deyip olduransın yok başka dayanağım
Kaybettim ben yönümü her yer çıkmaz yol olmuş
Yalnız olan tek sensin sade sana mahsustur
Aşk bildiğim duygunun tam içine dalmışken
Bambaşka bir hismiş bu özünden yandı canım
İlk defa mutluluğa tam da ramak kalmışken
Vefasızın birinin yüzünden yandı canım
Yâr seni görünce içim sızladı
Gözlerime dertli bakarsın benim
Kapanmaz yarayı birden tuzladı
Canan yüreğimi yakarsın benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!