Sana rastladığım ilk günden beri
Gitmez hayalimde kaldı gülüşün
Unutturdu bana derdi kederi
Aklımı başımdan aldı gülüşün
O ceylan bakışın kalbimi yaktı
Senden ayrıldıktan sonra ağladım
Gözümden Dereler Irmaklar aktı
Köpürmüş sel gibi coştum çağladım
Kafamın içinde şimşekler çaktı
Hiç şüphe ettin mi söyle sevgimden
Tam olay bitmişti polisler geldi
Götür bunu dedi direk hakim bey
Hiçbir suçum yokken beni de aldı
Dediler ifade verek akim Bey
En başından olay şöyle gelişti
Doyamadan ben ona kopardı kader bizi
Dinmiyor sancılarım yürekte sızı kaldı
Öyle bir fırtına ki savurdu ikimizi
Canımı aldı benden kalbimde izi kaldı
Hayatımda ilk defa tam huzuru bulmuşken
Söyle bana ne verdin dertten kederden başka
Görmeseydim ben seni tanımasaydım keşke
Bir başkası otursun gönlündeki o köşke
Dediğin yalanlara bir daha kanmam artık
Unuttum bil ki senin ismini anmam artık
Ey İstanbul nasıl anlatsam seni
Yetmez anlatmaya diller İstanbul
Yazmaya çalışsam inan ben seni
Bitiremez seni eller İstanbul
Nerenden başlasam söyle neyinden
Gelmişim ömrümün sonbaharına
Döküldü yaprağım dalım kalmadı
Umutla bakarken ilkbaharına
Yeşerecek bir tek çalım kalmadı
Onca yıl hayatın kahrını çektim
Rabbimin en güzel armağanısın
Duamdır gül yüzün solmasın kızım
Bu dünyadaki tek dayanağımsın
Gözlerine yaşlar dolmasın kızım
Dileğim zalime muhtaç olma sen
Ayrılalım diyordun oldu bak işte sevin
Yeterki sen mutlu ol ben olmasam da olur
Git aynada kendinle gurur duy ister övün
Yeter ki sen mutlu ol ben olmasam da olur
Zaman kaybetme sakın sil telden ismimi de
Dildekini kalemine mısra mısra dökendir
Edebiyat deryasının Bitmez yoludur şair
Geçmişini incele bak Çok eski bir kökendir
Sıradan biri değildir Bilgi doludur Şair
Her konuya vakıftırlar Korkusuzca giderler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!