Köyde iyi kötü yaşantım vardı
Ta ki bizim oğlan gelene kadar
Sağlığım iyiydi kızım bakardı
Yedirirdi midem dolana kadar
Öksürdüm birkaç kez üşüttüm herhal
Vazgeçtim ben aşkından dayanacak gücüm yok
Ayrılık şerbetini içerek gidiyorum
Çekildim bu savaştan alınacak öcüm yok
Mağluplar Köprüsü’nden geçerek gidiyorum
Senin olsun ne varsa aşkın sevgin Sevdan da
Gün olur da sevdiğim eğer beni sorarsa
Sensizlikten kahrolup perişan oldu deyin
Bu dünyadan sessizce gittiğimi duyarsa
Üzüntüden dert keder içine doldu deyin
Çok aradı o seni rastlamadı izine
Öyle kolay değil seni affetmem
Unutma ortada koyup da gittin
İçin rahat olsun beddua etmem
Tertemiz aşkıma kıyıp da gittin
Oysa ben nasıl da seni sevmiştim
Böyle olacağı belliydi baştan
Neden ona boyun bükersin gönül
Kaskatı yürekli ne anlar aşktan
Yazık sana acı çekersin gönül
Onca zaman koştun onun peşinden
Git başımdan artık gelme yanıma
Bir daha yüzünü görmek istemem
Tek kalsak dünyada beni tanıma
Seninle yanyana durmak istemem
Dolaşma yanımda ne de yöremde
Sana rastladığım ilk günden beri
Gitmez hayalimde kaldı gülüşün
Unutturdu bana derdi kederi
Aklımı başımdan aldı gülüşün
O ceylan bakışın kalbimi yaktı
Senden ayrıldıktan sonra ağladım
Gözümden Dereler Irmaklar aktı
Köpürmüş sel gibi coştum çağladım
Kafamın içinde şimşekler çaktı
Hiç şüphe ettin mi söyle sevgimden
Bu vatandaş körkütük bindi benim taksiye Mecburen hoşgeldiniz deyi verdim hakim bey
Tipinden de belliydi benziyordu aksiye
Hadi lan dediğini duyu verdim hakim bey
Biraz kızgın suratla dedim rota neresi
cehennemin dibine götür dedi orası
Tam olay bitmişti polisler geldi
Götür bunu dedi direk hakim bey
Hiçbir suçum yokken beni de aldı
Dediler ifade verek akim Bey
En başından olay şöyle gelişti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!