İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

“-baya Ismayılı’ı beklerimiş
goca Gara Musduk, ne bileyin ben
onu görünçe barabar beti-benzi açıldı
yüzü nurlandı, sanısın gül aşdı gı!
gözleri ışıldadı yenitden
Hatma abam teze yoğurt getirmiş

hele Musa,
yeğeninin kayınpederi
“-or(a) da gız evi,
burada o(ğ) lan eviyiz bizim o(ğ) lan” dedi
otuzlu yaşlarının başında
adı “-musa dede”ydi,

Mekkeciler

“-Kumdanlı’dan; köyde üç gelinvardı
Topal Mevlüt’ün,
Türkoğlu’nun Bolad’ın ve
Zülfikâr’ın Karısı

omuzları çökük
belleri kuşaklı
mesli ihtiyarlar
köyodasında mangalı eşeleyip
“-daha zemherinin çıkmasınaaa
........ gün galdı”deyip

yıl sonlarında piyesler olurdu
kıl çullarla gererler sağı-solu
temsillerdeki ismiyle anılırdı bir çoğu
kimi patron, kimi hakim, kimi sucu,

çok öncelerden bir kış gecesi

“-ürperten, koyu karanlık bir geceden
teneke minarenin şerefesinden ünlenen
“es-selatü hayrül minen nevm” le uyanırım
neden sonra Asarın Gedik’ten
açar günün güneşi
gözlerimi kamaştırır, göremem

Anşa

“-Akmehmed
sinirli mi, sinirli emme çok eyiydi
Irametlig bi yaz ğünü
Beldecikde, Tokmacık yol çatında

dahası… sabah ovaya mı getdim
söz temsil..
tabii esgisi ğibi işe gederkene
esgi-püsgü keyinmeyon
n’olmaz, n’olmaz
işdeykene, köye gelikene, köyde

bir şamata
bir şenlik
bir şenlik ki; provasız,
hemen herkes rol alırdı
eşşekşakalı oyunlar oynarlardı.

Doğurur!
vay “-neye ğız doğurdun” dersin
oğlan doğurur, kendi bobayın, olmadı
ölen emmiyin adını ğorsun
neyeyse gayın bobana
bi türlü sıra gelmez garına,