İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Kaderime küseceğim! ... sen varsın
Umarım darılmaz beni anlarsın
Zaten senim çok az geliyor bana
Ne yapardın sen yerimde olsaydın

dedem balık kokusunu sevmezdi
ama sarımsak kokusundan nefret ederdi
hatta akranları birer ikişer azalınca
Dıngıdık taa tepeden iner dedemin yanına gelirdi
daha adam içeri girer girmez
'-len Sarı gene mi sarımsak yedin de(ğil) mi' dedi

dört nala koşan
atların
yarattığı rüzgar
evinleşmemiş yeşil başaklarla oynaşan,
deli bir rüzgar gibi
etrafı yalayan

harman önü düvenciler gelirdi,
eksik çakmak taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci havut otunu
uzun çuvaldızlarla
sıkı sıkı dikerdi,

“-ulen Culla dedinde
ağzınız aşdınızmı beğenmezsiniz bi de
dev-ri Vale’de
köyün ne camisinde imam
ne hergelesinde çoban
ne okulunda çocuklara hoca

kendiliğinden devam eder sıra
sanki ağıt eder gibi Döndünün Hatma

“-hele şuna hele şuna
varın bakın telaşına
Hacı Beyi öldürmüşler

bir bakarsın
dünya denizlere doygun
insanlık bir çeşmeden mahrum
ve insan bir yudum suya mahkum

bir testi dolusu değil,

Bahar

geride kalırdı martın kapıdan baktırdıkları
Gökmehmet karı, zemheri, kocakarı soğukları
geride kalırdı saçaklardan sarkan buzlar,
akşamdan sabaha erirdi yağan kar

her sabah un çorbası,
her öğle,
her akşam, bulgur aşı
arada bir,
erik, kayısı, armut
ya da kara üzüm hoşafı

el öperdik
her gelen misafirle
sıradan herkesin eli öpülürdü.
ortalıkta görünmezdik yemekte
ayıp görülürdü.