İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

zamanın veziri vüzerası tebdili gıyafet
halkın arasına garışıyo
tebdili gıyafet de olsa asdığı asdık
kesdiği kestik biriymiş haralda ki de!

herkeş üstayağa gakıyo

“-her bobayiğide nasip olmaz
İstambol gibi yerde asgerlik
zırpadak çıkağelme, hazır getmişiken
görüyon işde burada odun kesecen,
çifte gedecen,
zorun-zoru ileşberlik

dört nala koşan
atların
yarattığı rüzgar
evinleşmemiş yeşil başaklarla oynaşan,
deli bir rüzgar gibi
etrafı yalayan

harman önü düvenciler gelirdi,
eksik çakmak taşlarını tamamlayarak,
düvenleri tamir ederlerdi
semerci havut otunu
uzun çuvaldızlarla
sıkı sıkı dikerdi,

“-ulen Culla dedinde
ağzınız aşdınızmı beğenmezsiniz bi de
dev-ri Vale’de
köyün ne camisinde imam
ne hergelesinde çoban
ne okulunda çocuklara hoca

kendiliğinden devam eder sıra
sanki ağıt eder gibi Döndünün Hatma

“-hele şuna hele şuna
varın bakın telaşına
Hacı Beyi öldürmüşler

“-Macar Odasının müdavimi olanlar
gayfa mencilisinin adamı olmayanlar
ya oyun bilmezler de
gayfaya getmezler
ya da artık; oğlu-damadı yetişmişler
“gayfaya gedip de

bir bakarsın
dünya denizlere doygun
insanlık bir çeşmeden mahrum
ve insan bir yudum suya mahkum

bir testi dolusu değil,

Bahar

geride kalırdı martın kapıdan baktırdıkları
Gökmehmet karı, zemheri, kocakarı soğukları
geride kalırdı saçaklardan sarkan buzlar,
akşamdan sabaha erirdi yağan kar

her sabah un çorbası,
her öğle,
her akşam, bulgur aşı
arada bir,
erik, kayısı, armut
ya da kara üzüm hoşafı