İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

Bahar

geride kalırdı martın kapıdan baktırdıkları
Gökmehmet karı, zemheri, kocakarı soğukları
geride kalırdı saçaklardan sarkan buzlar,
akşamdan sabaha erirdi yağan kar

kuşluk vakti kuzuları,
gölgeli ağıla kapatılmış
koyunları kuzularına akışmış
koyun çanları, melemelere karışmış
toz-duman ortalık
çoban çok gerilerde kalmış

akşam üzerleri;
babası pazara gitmiş,
pazar kamyonunu bekleyen
çocuklar gibi
Musallada, Köy Altında, Orta tepede
keçi-koyun sürüleri beklenirdi.

Eriklerin Yannı’nda karşılanır,
manolyayla gelenler
Cıngıdık Koyağında
Hasan Ali’nin Üseyin’in Goca Armıdı
Löpelide Kösolların Garamığı
garşısında Hacıosmanoğlunun erik ağacını

“-bizimo(ğ) lan!
sen şeerli adamsın,
tek dölümü sana vereyin desem
sağı-solu baa(h) ç(a) oldu
ağaç diksen emeğini gorutmaz
sebzeliğetsen gün-görmez,

“-dediğin gibi
cingen beyi; çeribaşının biri
bi nam salmış ki
bi oavada yahay
“gayıptan habar veriyo”,
“her şeyi biliyo”

Halycy Mehmet

“-Çaltyly Memet
syrtynda ta?yrdy haly ipini
Tykyrdaklaryn tavany ardiyesi
tezgah, drezi, malzeme, haly ipi

'-agam da Macar Odasında
ileri ğeri derkene
yazdınız kiyadı yakacan
yazdınızı da size okuyvucan'
demiş

Felek Sülemeni

tutunmaya çalışırdı, bizim mahallede
Tepe Mahalleden gelip,
ne yaparsa yapsın,
kabak başına patlardı gene

Gozirin evi

“-bi seneler yağmır bi basdırdı
sicim gibi, üğündü durdu daa!
sanki sen sanı(r) sın göv başımıza yıkıldı
kaş gün geçi-ğoyun, mal maşat