İbrahim Çelikli Şiirleri - Şair İbrahim ...

“-Kayacaağılın öğünde
emen aşıp duruyoz
her emenin başında iki gişi
biri gazıyo
biri kürüyo

kendi dedikleyin işin aslı;
bizim o(ğ) lan da Sadıllahın talebesi
valla o da ondan geri ğalmaz
Şanal’a bi türlü diş geçiremeyo
biğün baksaykı
Şanal bunu gayfada bekleyip duruymuş

tam da
işler yoluna giriyor
derken,
bir gün;
tesadüfen şahit olduğumuz
hırsızlık,

ancak; kanımca insanlar
'veren el alan elden üstündür'
diye kendilerini aldatıyorlar,
daha sonra öğreneceğim ki
olmayan el değil, olupta vermeyen el
her zaman malı götürmüştür.

denize düşen bir kar tanesi insan
dalgalar kıyıyı okşar gibiydi sevgili
sahilde güneşi kaybolan
mevsimler geçip gitti

boş sanır sevdayı/yandığımı bilmeyenler

“-tesgeresizleri,
düzdabannıları,
otuzbeşini geçenneri,
beş çocukluları
almayollar,
ondan ötürü millet dört yazdırdıydı zati

Gelgari

hanı fakıt oldu, esger olalı
gündüz hayalımda, gece düşümde
bi nekdibin gelse oğşar bobanı
bi selamın bile yok bu garibe

'-geçen bazarlı Nesrin anladıvırıyodu'
senin Köse
gıvratmış makenenin kulağını,
karşısına Nesrin çıkmış,
Köse
'-alo! hamfendi orası

bi ğün önşeden ilaşladım,
ayıklanmış tohumu
hanım ağşamdan hazırladı hacatları
er vakıt da eşeğin semerine sardım
sabanı, boyunduruğu
zabahın seherinde,

Mekkeciler

“-Kumdanlı’dan; köyde üç gelinvardı
Topal Mevlüt’ün,
Türkoğlu’nun Bolad’ın ve
Zülfikâr’ın Karısı