İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Açıkla bildiğin sırları bebek,
Neden emanetmiş develer pireye?
Ayıkla pirincin içinden taşları...
Birisinin Kaf Dağı'na gitmesi gerek.

Durdu akılları insanların,

yürüyorum...
bugün bana benden başka dost yok
işte ey sonsuzluk buldum seni
bir kuşun kanatlarında hayatın manasını
ararken...bir yılan kıvraklığında,bazen
bir gülün habersiz açması gibi

Bir kadın üzerinde hiçbir adamın.
Hakkı yok...
Her kadının bir adam üzerinde.
Hakkı var amma!

Kelimelerin efendisi olabilirsin.

ey sensizlik,
ve sensizliğin
verdiği elem
geleceksen
gel ey güzel...
sensiz bu benim

kurudum,

sevgiyle akarmış nehirler,
sevgiyle açarmış çiçekler,
sevgiyle başlasa her yeni gün
sevgiyle bitermiş ömrün...

Yine orada,
Mavi gölün kızı...
Görmüyor beni.
Yukarısında, sağında, solunda, aşağısındayım...

Her sabah gelirsin.

gülüm ne var solmayan,
baharlar yaşamıştım
ilki sonu olmayan,
kara kıştan öncesi..

ne var yeri dolmayan,

Bu ayrılık kararı ne kadar zor olsada,
Adamı ferah bir sahile getirir...
Kumsalda yürü, dalgaların sesini duy.
Şimdi sözün burasında küfür edeceğim.
Yine...
Senin olmadığın sahili kim ne yapsın!

(O adam-1 Şiirini ben 1999 yılında yazdım. Diyeceksiniz o nerde? Yayınlamadım DAHA. Aradan 13 koca yıl geçmiş. Bu sefer 2. sini yazmışım. Bir durum şiiridir o adam şiiri. Birincisini okumadan ikincisini okuyor olmanız da Türk Edebiyatı tarihinde İLK olacaktır herhalde. Ne zaman yayınlarım hala bilmiyorum. O şiir depremden 1-2 hafta önce yazılmış, depremden nasipli bir şiirdir. Belki onca ölen insanımızla o şiiride gömdüm)
Taşıdığım ruhumdan habersiz,
Ruhum benden habersiz...
Adımlarım Cuma namazına...
Bir başkayım bugün.
Bugün bir başka...

Hani dikenlerin arasında gül mü var
Gökyüzünde yıldız nerede,ya samanyolu
Mevleya can verecek gönül mü var
Nerede o insan ki yüreği iman dolu...

Nerede ikiyüzlü olmayan çehreler