İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Boğduğun ben değilim,
Öldürdüğün ben değilim,
Huzurunu bozduğun ben değilim,
Benimde yegane konduğum ağaç sen değilsin.
Oynadığın ben değilim,
Ve sen de oyun yaşını çoktan geçtin.

Soğuk anne!
Senin sıcaklığını bildiğimden beri,
Her sıcak, soğuk...
04.01.2016

Şiir kalıp işi değil,
Kalıpları yıkma işi.
Birine bir değil,
Yüz söyleme işi, hatta bin.
Bin biri binbirine söyleme işi.
Dişiye de dişlisine de dişsizine de deme işi.

Duydu beni,

gördü beni...

***

Zaten peki dememekte idi,
Sır...
Yoksa peki demek çok basit,
Ne ki...
Ah ne yazık şu ülke çok günler gördü.
Herşeye peki dedi son bir asır...!

Ben benden beni çıkarayım.
Sen senden seni çıkar.
...
Aslına bakarsan kara bile ak,
Aslıma bakarsan toprak.
...

Ayakların var,
Çıksan ya yola.
Varsanda birdir.
Varamasanda.
...
Ne yüzsüzlük bu,

Ey dünya! Müslümanın kanına doymadın mı.
Bir tarafı Halep, kan ağlıyor çocukları bile hep.
Bir tarafı dubai. Umrunda değil kardeşi.
Unuttuk ağlayan gözlerini, unuttuk sevmeyi...
Bu güruha Kıyamet-i yaşat ya Rab...
Gönder İsa ile Mehdi'ni...

Kim demiş dikenli olur hep güller,
Yavrusu güldür her ananın babanın.
Ve hep dikensiz olur o güller.
17.08.2016

Kendi kalbinin sesini dinlemez,
Benim kalbimin sesin dinler mi?
. *** ***
Ver derim elini, elini vermez.
El kızı bu, yüreğini verir mi?
. ***. ***