İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Sen kendin ettin,
Sen kendine ettin.
Ama ben buyum işte,
Sahi sen değil,
Kedin nasıl?
Keyfin kaçmasın diye sırf...

Ne kadar bilsem bilmiyorum,
Ne kadar duysam, duymuyorum,
Ne kadar anlatsam, anlatamıyorum....

Ne dimdik durabiliyorum karşında, ne karşında çökebiliyorum!
Senin olduğumu da unutuyorum ve senin benim hiç olmadığını da.

Ben sana geldim,
Haydi sar beni,
Bakmasan öyle
Yabancınmıyım...

Ben sana geldim,

En güzel rüyalarla uyan,
Ben kabuslarla baş ederim.
Ayaklarım gitmiyor bir adım öteye
Sen çoktan gittin oysa bilirim...

Sen de bir sırrısın yüreğimin.

Sana yazmazsam, sana yazmazsam...
Çatlayacağım. Patlayacağım...
Her satıra seni yazmayacaksam.
Ben nasıl sabahı edeceğim.
Bari onu de bana sonra bişey deme.
Uyuyamayacağım bak şuan seni

Ne için gittiğini bilmediğindendir,

Üzerine yağmur yağmur çöken karanlık.

Ve bir o kadar içine içine düşersin ki,

Sende hep güneş,

Bende hep yağmur...

Bu gökkuşağı,

Anlamaz mı şehir yüzüne güleni,
Şehri taş yığınımı sanırsın,
Anlamaz mı kuşları, denizi...
Sokakta dilenci anlamaz mı?
Şehri seveni...
...

Ve ben seni ne çok sevmişim.
Yok belki şimdi yanımda ne sen ne kokun...
Senden uzak kalmak ne büyük ceza.
Bilmiyorum hangi yolun yolcusuymuşum.
Halbuki sana diye çıktım bu yola...
...

Ümit Uzunhasanaoğlu;
05.07.2015 22:04 (GMT +2:00)
...
Boşuna yazıyorsun şair, kimse şiirlerinden sevemez seni.
Yüz dilden yüz aşk koysan da mısralarına,
Sen aşık değilsen;