Zemheri çoktan bir ısırımlık şakaydı
korktum sanki ben değildim
gözümü açtığımda duvarlardan sakınan
kal demek çok ağır olurdu
kapı daha yüzüme çok uzakken
sade bir kahve ve şehir bir alışkanlıktır
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




iki virgül hızımı kesti,affınıza mahcuben...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta