Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
candan kutlarım dost kalem
İçimde küllenmiş nice sevdaları körükler gibi, Be değerli insan ne diye şimdi bam telime dokundunuz? Haydi şimdi susuturun göğsüme çarpan dalgaları...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta