Hüzün, rüzgar olup delice eser bazen
Kara bir korku gibi basar üzerime.
Sessiz bir ses olup çınlatır ortamımı
Kimse anlayamaz hüzünü,
Hüzünlünün anladığı gibi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




KİMSE ANLAMAZ DEĞİL AMA HER YÜREK FARKLI YAŞAR HÜZÜNÜ. SEVGİLER.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta