hüznün mor karanlığında dolaşırken
yani ellerim üşürken
zamanda turluyorum ama bilmeden
tramwaylar geçiyor mola vermeden
bir simitçi bağırıyorrr..
okula gideceğim abi al bir simit diyor
işte o an içim parçalanıyor,
Bana dünya ' yı sorma sakın...!
Çünkü ben ; onunla dönmüyorum...
Bana insanları sorma sakın...!
Çünkü ben ; onlardan uzak yaşıyorum...
Bana kendimi sorma sakın...!
Çünkü ben ; kendimi sende arıyorum...
Devamını Oku
Çünkü ben ; onunla dönmüyorum...
Bana insanları sorma sakın...!
Çünkü ben ; onlardan uzak yaşıyorum...
Bana kendimi sorma sakın...!
Çünkü ben ; kendimi sende arıyorum...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta