Dalgalar mehtapla ayrılık şarkısını çalıyorken,
En güzel kasımpatıyı kopardım hoş bahçenden.
Bahtiyar gönül giriftar oldu sevda hakikatinden,
Gör, perişan oldu halim vücud ikliminden.
Hani dün çalıyordu hüzzam bestesi hanendelerin,
Sendin o gün sultanı bütün nazendelerin.
Şimdi bakmıyor çeşm-i hülya yareme,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta