Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Doğru düzgün şiirlerden bir şiir. Antolojide az rastlanan türden. Yalaka tayfası nasıl görmemiş, hayret..
HÜZNÜ VE ACIYI KİM ŞEÇEBİLİR .....
ÇÜNKÜ SADECE DELİLERDİR YAŞAMIN GERÇEĞİNİ KAVRAYABİLEN . DÜŞÜNÜN Kİ , İKİ YAKASI VAR YAŞAMIN . ÖLÜMÜN AYRIMINA VARAMAMIŞ HİÇ KİMSE YAŞAMANIN DUDAKLARINDAN ÖPEMEZ . AŞKINDA İKİ YAKASI VAR . ŞAYET HÜZÜN VE ACININ KAPISINI HİÇ ÇALMADIYSAN , SEVDANIN ATEŞİ SENİ YAKAMAZ . GÜZEL KALBİNİZDE BİR SÜRELİĞİNE KONAKLAYARAK , GÜZEL ŞİİRİNİZİ KUTLUYORUM . SEVGİLERİMLE .....
yüksel balcı
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta