05.12.1979 / İstanbul
Bilmediğim yerinden tuttum kalbini,
Karanlıkta bile ışık aradım sende.
Söz susunca zan konuşur ya bazen,
Ben iyiliği seçtim, hüsnü zan dedim.
Belki yanlışım vardı,
Ama kötülükte ısrar etmedim.
İnsanı insana emanet eden bir sırdır bu,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta