Hüseyin Oruç Şiirleri

45

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

1986 yilinda Diyarbakir’da dogdu, ilk ve Ortaögrenimini Diyarbakır'da, yükseköğrenimini Ege Üniversitesinde tamamladı. Yasadigi cografyanin duyarliligi ve halk kaynagindaki sesini hiç yitirmeden, içtenlik, yalinlik ve akici bir söyleyisin egemen oldugu; ask, doga sevgisi, geçmis, ölüm, özlem, yalnizlik, yasama sevinci gibi izleklerin islendigi siirlerinde sairanelikten ve siirsellikten vazgeçmedi. Kusursuz bir kurguyla özgün, tutkulu, müthis ezgili siirler yazmaya devam ediyor..

Hüseyin Oruç

Atın üzerinizden fazlalıkları. 
O yalandan gülümsemelerinizden kurtulun
önce.
Hatta, aynanın karşısında kendinize küfür
edin.
Evinizin içinde dağılmaya meyilli ne varsa

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Aklım hep sana karışmış. 
Senli cümlelerle dolup taşıyor günlerim.
Başımda, dünden kalma soysuz bir sızı,
Ağzımda garip anason kokusu.
Ve saçlarıma sinen sigara dumanı.
Ellerim, yokluğunun soğuğunu taşıyor

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Vakit gecenin dördü,
Ben hafif çakır keyif.
Hayranlıkla vücudunu izliyorum,
Her bir parçan seyir defterimin başkahramanı oluyor.
Önce tek tek, sonra hepsiyle konuşuyorum.

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Söyle bize bilge kadın;
Daha kaç zemheri soyacak derimizi.?
Hangi sunaklarda kırklanacak günahlarımız.?
Kim ödeyecek şehvetin gölgesinde kirletilen Aşk'ların kefaretini.? Söyle bize bilge kadın,
Senin zamanında da varmıydı bu orospu çocukları.?

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Oysa şimdi sevişmeliydik seninle.
Dudaklarının değdiği kadehten şarap
içmeliydim.
Şarap yerine dudakların değmeliydi
dudaklarıma.
Kokunla başım dönmeliydi.

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Bir de cennet yüzlü kadınlar var.. 
Çiçek ellerinde mi.?
Gülüşlerinde mi.?
anlaşılmaz..
İşte tam o kadınlara şiirler yazın ve
gökyüzüne fırlatın.

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Olur da birgün gelirsen Amed'e
Kırklar dağında eriyen kar misali,
Dicle nehrine akar, yaprak yaprak çiçek açarım..! Sur içinden destansı bir direniş,
Keçi burcundan bir demet tarih,
Bağlardan bir çocuk gülüşü ısmarlarım.
Sen yeter ki gel..

Devamını Oku
Hüseyin Oruç

Derindeyim, çok derinde.
Güneş en meşru piçi olan geceyi,
Koynuma bırakıp karardı amansızca.
Anladım ki;
Yalnızca insandan değildir terkedilmişlik.
Doğa da usanabiliyor insandan.

Devamını Oku