Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Soycul bir olgunluk,sınırsız bir evrensellik algısı.
Şiir ,kendi değerini,odağındaki temel yaklaşımlarla ortaya koyuyor.
Çok beğendim.
Kutlarım Şair.
Hoş görü insanlarda olmalı ki birbirlerini sevsinler, önce kendimiz hoş görülü olup karşımızdan da hoşgörü bekelyeceğiz tüm insanalrın hoşgörülü olabilmesi dilegiyle sevgilerimi sunuyorum
Üstadım;
sevgi ve hoşgörü hayatın güzelliğinin ta kendisidir.hoşgörüsüz ve segisiz hayat çekilmez.
gerçek sevgiyi ve hoşgörüyü anlatan dostluğa dair güzel çalışmanızı beğenerek okudum.. çok çok güzeldi..
kutlarım saygın kaleminizi ve sevgi dolu yüreğinizi..tam puan 10.
akçaydan selam ve saygılarımla.
İbrahim Yılmaz
NOT: wep sitem:
www.atlassiir.com
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta