Duvarda sessizce, hüzün dolu ve isteksizce ilerleyen odamın saati.
Yalnızlık rolünü oynayan, her defasında bunu yüzüme vuran, suratsızca parlayan tavandaki ışığım.
Başımda dikilip hüngür, hüngür ağlayan kapım, pencerem...
Bu günlerde huysuz duran masam, sandalyem...
Ve üşüyen ceketim...
Gök yüzünden düşüp, nereyi sormak için bana geldin.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Tebrikler güzel şiir
tebrikler günün şiirine
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta