Hislerin Defteri Şiiri - Kasım Kobakçı

Madem ki hislerin defteri karmaşık yollarda,
Kıvrım kıvrım akar sular bu karanlık kollarda;
*
Madem ki en derinden bir hüzün sızar içe,
Kor ve zor ateşler yanar bu dilsiz biçimde;
*
Madem ki yalan düşler yolunu şaşırmıştır,
Sahte sözler yalnızlıkta hedefine varmıştır.
*
Hani o yangınlardan geriye kalan duman,
Çaparızdır vallahi, yalandır bütün zaman!
*
En doğrusu uzak durup huzur bulabilmek,
İmansız bizsizliğe yanıp derman içmek;
*
Yalnızlık girdabına gönülden atılmalı,
Sessizce sinelerden süzülüp akmalı.
*
Azıcık sancı dolsun, biraz gerçeğe yakın,
Böylesi en çıplak ve en sahici bakın;
*
Niye bu sızı dersen, vefasızın dostuysan,
Odur senin fermanın, eğer garip kaldıysan.
*
Nasılsa anların takvimi belirsizlikte,
Düğüm düğüm çözülür bu kimsesizlikte;
*
Nasılsa en gizliden bir sızı coşup taşar,
Buz ve tuz misali ruh bu yalnızlığa koşar;
*
Nasılsa izi belli kaypak gözler boğulur,
Pişmanlık girdabında bütün umutlar yorulur.
*
Hani o dalgalardan geriye kalan köpük,
Çaparızdır vallahi, her şey çöplük ve sökük!
*
Daha güzeli dilsiz olup nefes alabilmek,
Amansız hiçliğine kanıp hak bulabilmek;
*
Karanlık sularında yüzüp dirilmeli insan,
Yüzlerden süzülen bu damlayla bulsun derman.
*
Bir parça keder bulsun, hayale kırgın olan,
Böylesi en hakiki, sahte sevgiden yalan;
*
Neden bu keder dersen, düzenbazın yoldaşıysan,
Budur senin gerçeğin, iflah olmaz başıysan.