Hilmi Yeter Şiirleri - Şair Hilmi Yeter

Gözlerde ışıltı, ince fışıltı,
Gözlerde parlama, halkta hırıltı.
Garibanda öfke, halkta mırıltı,
Allah'ım senden bir medet merhamet.

Esti deli rüzgâr oldu kasırga,

Derdinle detlenme,
Dertten ağır dert var.
Derdinle büyüklenme,
Dertten büyük dert var.

Derde kapılıp edepsizlenme,

Fânî hayatta bir var yok,
Ancak ölüm var.
Şu yalanda bir var yok,
Ancak ölüm var.
Her zalimin zulmü çok,
Ancak ölüm var.

Doktora gerek yok,
Ben kendimi tedavi ederim anne.
Hem ne var biliyor musun,
Ben bütün hastaları iyi ederim anne.
Yeter ki sen beni sevdiğini söyle,
Hep söylediğin gibi.

Biz şimdi seninle neyiz?
Bir önemi yok,
Artık bir hiçiz!

Ben yoluna kurban, sen ölüme hayran,
Ben vuslata hasret, sen hasrete kurban.
Ne giden mutlu ne de geriye kalan,
Yakındır bize ölüm, artık yalvarmam.

Para, pul, makam, mevki, mal mülk,
Dünya yalan, yok nimet varlık yük.
Günah dağ misali rahmet ne büyük,
Aç nefis bu bedene yük.

Çok olmakla çok olunmaz,

Aşk kırmızıdır, kırmızı aşk,
Ateş kırmızıdır, kırmızı ateş.
Sevmek yanmaktır, yanmak sevmek,
Sevdiğince yanarsın, yandığınca seversin.

Sabahtan akşama biterse aşk, hevestir.

Her kirin var bir paklayıcısı,
Nefse zor gerek,
Günaha pürnûr gerek.
Her nefsin var bir terbiyecisi,
Ruha sevda yâr gerek,
Günaha pürnûr gerek.

Hava soğudu yine içim yanıyor,
Dağlar kar, yüreğim yanıyor.
Ne zor iş şu gariplik,
Nereye baksam alev alıyor.

Sokaklar kimsesizlerle dolu,