Hikmetli Şiiri - Kenan Gezici

Unutmak hangi takvim yapraklarında yazılı.
Kopardıkça aklımdan geçiyor, halbuki yok bir isim.
Bir isim ki gönlüme zımpara gibi geçiyor üstünden.
Törpülenmiyor, durmuyor aklı evvelde ki gönlüm.
Almıyor bin felakete rağmen en olası ders.
Bırakılsam da karanlıkta soğukta ben mevsimi suçladım.
Oysa ben hep yolu yalnız yürüdüm.
Daha kaç kez yerle bir olmalıyım bilmiyorum.
Hangi sese bağlanmış, bu meftun yüreğim.
Ölmeye geldim de bakın ben burada kaldım.
Beni var eden aklıma üfledi oysa, onca hikmet.
Ben yaşarken bunu öğrenmem.
Sabah ezanları uyandırıyor yere bakan ellerimi.
Taşırım içim de ki onca yalvarışı.
Hayal kırıkları bu bedeni ne yapar bilen var mı?
Keşke duaya açılan gözlerim.
Kavuşmasa ellerime uzunca bir süre öyle kalsa.
Güneş doğmasın, gün ağarmasın.
Ne yapsam ne etsem aydınlıkla aşikâr bu hüzün.

Kenan GEZİCİ 04/10/2026