Hiç Olmayacak Şiiri - Kenan Gezici

Bana bir takvim sorma hiçlikteyiz bu zaman.
İlk kar yağdığında, ekinler harmanda sanırım.
Bilinmez bir zamandayız arsız, belirsiz.
İlkin umut sömürüldü alıştırıldık yokluğa.
Dört yanımız el, kaybettiklerimiz, kaldı rahmetiz.
Sevgili yerine koynumuz da soğuktan kül.
Artık inanmak için çok zorlamıyorum kendimi.
Beni aştı, böyleymiş şimdilerin sevgileri,
Hiç mühlet verilmedi, anlatayım kendimi.
Anlık pırıltılar bana hep oluyor böyle engel.
Zamana yaygın ışıltılar, neyinize yetmez.
Kırk gün, kırk geceden şimdilerde zaman saniyelik.
Ben yalnız bir adamım, eksik hep kelimelerim.
Çok oluyor iki kelimenin beli kırık olmayalı.
Bir asır oldu hatırı, daha kaç kırk yıl geçer.
Rüzgâr ellerini ayırdı ellerimden anlayamadım.
Evet sen ordasın uzakta biliyorum ben burada.
Beni ben gibi sevecek hiç kimse olmayacak burada.

Kenan GEZİCİ 24/08/2026