Yolum Medine'ye varsa,
İnsanda kalır mı tasa,
Gel kardeşim güzel yaşa,
Dünyanın birde altı var.
Yalnız kaldı evinde, sessiz geçer günleri.
Duvarda eski resim, saklar eski dünleri.
Pencereden yol bekler, gelip geçen birini.
Ömür denen bu yolun, sayar bütün yılları.
Gençliğinde çok güldü, şimdi dertler çoğaldı.
Zül Fadıl Köyünde geldi dünyaya,
Mübarek yüzleri benzerdi aya,
Ankara boyandı onla nurlara,
Hacı Bayramı Veli var Ankara’da.
Hacı Bayram-ı veli,yetiştirdi talebe,
Hem halka sohbet eder,nasihatı herkese,
İnsanlar koşuyordu,Tekke dolar insanla,
Bağlıları çoğaldı,sığmaz oldu dergaha.
Etti şikayet onu,şerli vede hasetçi,
Bir kuş olup uçup gitsem,
Habibi ziyaret etsem,
Beytullahı tavaf etsem,
Rabbim göster cemalini.
Mübarek yola çıktım, gönlüm değişti benim,
Kâbe’yigördüm anda,yaşla doldu gözlerim.
Büründüm ben ihrama, nefs yükünden kurtuldum,
Her adımda Rabbime, giden doğru yol buldum.
Arafat’ta döküldü, günahın sonu başı,
Taze güldün sen onbeşinde,
Kaçtın evinden bir gecede,
Uyuyordun hep dizlerimde,
Hemence soldun güzel kızım.
Gezdim dolaştım tüm, memleketimi,
Ne güzel illeri,köy kasabası,
Her yerde ben gördüm,cömert insanı,
Allaha hamdolsun,güzel vatanım.
Ömür geçiyor bak,yaklaştı ecel,
Geliyor Azrail,haberin var mı?
Döküldü yapraklar,yerlerde gazel,
Solup gideceksin,haberin var mı?
Kıyamet yaklaştı ölüm kapında,
Ecel seni bekler haberin var mı?
Ayaklar yürümez yemekler boğazda,
Düğümlenir kalır haberin var mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!