Küçük yaşta düştüm gurbet ellere,
Gurbet bana ben gurbete doymadım,
Rızkımın yoluna düştüm yollara,
Yollar bana ben yollara doymadım.
Dünyada insanlar hep yoldan çıkmış,
Daim bu dünyada kalırım sanır,
Nesiller gayesiz boşa yaşarmış,
Doymaz İnsanoğlu kolay aldanır.
İnsanlar vefasız,insanlık ölmüş,
Kimseden fayda yok,artık arkadaş.
İyiler göç etmiş,kötüler kalmış,
Dostlardan arka yok,artık arkadaş.
Nazlı bakışların kalbimi çaldı,
Senin o gözlerin beni avladı,
Seni gören gözler deryaya daldı,
Beni benden aldı ela gözlerin.
Nerden bilecektim bugünler gelir,
Bak bende sonunda eline düştüm,
Diyordum bu nasıl kıymetim bilir,
Yaşlandım sonunda eline düştüm.
Elveda ey şehri gufran,
Sen oldun bize sultan,
Hem gufransın hemde burhan,
Elveda şehri ramazan.
Çocukluktan beri bana bakarsın,
Ne usanır ne de benden bıkarsın,
Her zaman koşarsam kucak açarsın,
Emeğin üstümde çoktur be annem.
Efkarlandi gönlüm yazdı bu gece,
Kalem durmaz olur ilham gelince,
Yalanmis bu dünya büyük bilmece,
Efkarlandi gönlüm yazdı bu gece.
Dünyada insanın işi olmalı,
Mide denen alet doymaz demişler,
İnsan olan helal haramı arar,
Hayvan olan ayırt yapmaz demişler.
Deme niçin nasıl nerde,
Rabbim niye yazmış böyle,
Her yerde doğruyu söyle,
Yaş tuğladan bina olmaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!