Yusuf as.Yakubun oğlu,
Babası çok severdi Onu,
Kıskanırdı kardeşleri,
Hz.Yusuf,gözlerin nuru.
Adaleti ile meşhur Hz.Ömer,
İran’a sefer düzenler fetheder,
Gelir İrandan türlü ganimetler,
Askere dağıtır bırakmaz Ömer.
Alınca haberi ağladım çokca,
Ağladım oğlum seni duyunca,
Dua ettim hergün evladım sana,
Evladı kaybettim içim yanıyor.
İçki içen çıkar dinden,
Kalbi arınmaz ki kirden,
Gafil olur içki içen,
İçki kötülüğün başı.
Hikayedir geçmişte,gider üç genç gurbete,
Çok yağınca yağmur,girer üçü dehlize,
Mağara çok büyüktür,geçerler içeriye,
Yukardan düşen kaya,geçit vermez geriye.
Bunca yıl yaşadım boyum boyunca,
Kimseye kötülük etmedim asla,
Her zaman uğradım ben haksızlığa,
Bana zulüm yapan iflah olmasın.
Yolum Medine'ye varsa,
İnsanda kalır mı tasa,
Gel kardeşim güzel yaşa,
Dünyanın birde altı var.
Bir insan dünyaya yalınız gelir,
Sonunda dünyadan yalınız gider,
Azraile tatlı canların verir,
Her nefis sonunda ölecek birgün.
Görmek ister Hızırı,Padişahın birisi,
Tellal çıkarttı orda,topladılar halkını,
Hızırı getireni,boğacağım altına,
Sarayımda kalacak,ölene kadar orda.
***
Bir fakir adam geldi,uşağı bolca olan,
Dünyayı yaratmış nurundan,
Neler var ise hepsi Ondan,
Kuşa dili vermiş yaradan,
Her bir şeyi Allah yaratmış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!